Blog

Geen tuin zonder vrijwilligers

Een overzicht van alle foto’s is onderaan de pagina te zien in een slideshow.

Vandaag loop ik mee met de dieren-vrijwilligers. Zij houden een à twee keer per jaar een grote schoonmaak: alle hokken van de dieren en het terrein eromheen worden aangepakt. Ze zijn er bijna allemaal: Iwo, Tinca, Elisa, Imane, Fie, Pim, Helma en Joost. Lou zorgt ook voor de dieren, maar zij is vrij vandaag.

Joost heeft sinds de opening voor de dieren gezorgd. De kippen, kalkoenen en parelhoenen zijn zijn lievelingsdieren. Een van de kippen, Bruintje, zit regelmatig op zijn schouder. Een andere kip heeft hij in de hooiberg op een kast gezet. Daar heeft ze twaalf eieren gelegd en die kan ze rustig uitbroeden.
‘Waarom is ze niet gewoon buiten of in haar eigen hok?’ vraag ik.
‘Kippen zoeken vaak een plekje onder een struik of iets dergelijks. Vorig jaar hebben we een paar lege nesten gevonden, omdat er vossen in de omgeving zijn. Dit is veiliger.’

‘Waren de beesten hier altijd al?’ vraag ik aan Joost.
‘Nee. Vroeger was hier een kinderboerderij,’ vertelt hij, ‘ Maar die was wegbezuinigd. Toen De tuin van de smid hier kwam, waren alleen de faciliteiten nog aanwezig: de hekken, de stallen, de hooiberg, de kippenren. We zijn begonnen met drie schapen en het paard, Cheyenne. We hebben drie geitjes van de gemeente gekregen en het grootste deel van rest van particulieren. De laatste aanwinst zijn de twee jonge ezels, zij zijn op de kinderboerderij in de Merenwijk geboren.’

Ik loop mee naar buiten en kom Iwo tegen. Ik vraag hem hoe hij hier terecht is gekomen. ‘Ik werk als uitzendkracht bij Artis; daar verzorg ik alle dieren, van kamelen tot krokodillen, maar het is niet echt anders dan het werk hier. Het is 80% opruimen en je zou misschien denken dat de overige 20% het werk waardevol maakt, maar ook het schoonmaken vind ik heerlijk om te doen. Je bent buiten en als je thuiskomt ben je lichamelijk uitgeput en geestelijk leeg. Toen ik nog econoom was, was dat andersom. Daarom heb ik me om laten scholen. Op het moment dat Artis minder werk voor me had, heb ik me hier gemeld.’

Ondertussen gaat Helma met een grote stofzuiger het kippenhok te lijf. De kippen en kalkoenen scharrelen gemoedelijk rond op het grasveldje ernaast. Als ik haar vraag buiten te komen voor een foto, wil Bruintje wel wat eten uit haar handen pikken. Helma was oorspronkelijk van de aanplant en de bloemen, maar is gaandeweg steeds meer met de dieren gaan doen. ‘Zo redden we het met zijn allen. Maar nieuwe vrijwilligers zijn altijd welkom!’

 

20140925 muriel-2

Groeten van Muriel

SLIDESHOW (klik op de foto om naar de volgende te gaan):