Blog

Veel meer dan een tuin

Een overzicht van alle foto’s is onderaan de pagina te zien in een slideshow.

Barbera en Sjaak, eigenaars van De tuin van de smid en toevallig ook mijn zus en zwager, vroegen me iets moois voor ze te maken met mijn foto’s en tekst. Ik omschreef in twee eerdere blogs met trots wat ik zag en wat iedereen kon zien. Deze derde wil ik maar eens anders doen: omschrijven wat ik zie en wat níet iedereen kan zien.

De Tuin is anderhalf jaar open. Barbera en Sjaak deden voor die tijd allebei andere dingen; Sjaak is nu nog steeds smid (dit is zijn site: smederij.nl). Sinds de dag van de opening is er enorm veel opgezet. Dan heb ik het niet alleen over de festivals, de diners, de feesten en de drukke weekenden. Dan heb ik het bijvoorbeeld ook over het groen, de stal, de hekken eromheen, het gebouw; allemaal grondig en liefdevol aangepakt. Over de kaart, die helemaal biologisch is en die er erg mooi uitziet. Over de dieren, waar er steeds weer meer van zijn, zoals sinds kort een ezelin en haar zoon.  Over de pipo-karren, die wel of niet of wel of niet verhuurd zullen worden, maar in ieder geval nog opgeknapt, als er tijd is … Over de jongens en meisjes met verstandelijke handicaps, van Gemiva, die iedere vrijdag op het terrein meedraaien met het verzorgen van het groen en de dieren. En het is nog lang niet klaar.

Al dat werk, die bergen die maar blijven groeien, waardoor ze soms achter de feiten aanhollen, ik maak me daar als (schoon-)zus wel eens zorgen over. Het helpt om met mijn camera rond te lopen en al het moois te registreren. En dan vooral het hechte team van personeelsleden. Zoals Lou, die vanuit de keuken altijd lief naar me lacht, ook als het heel erg druk is. Of Pom, die de mooiste broodjes maakt. En – niet op de foto – Joost en Helma, vrijwilligers, dagelijks met de dieren in de weer. Ze zijn met meer dan vijftien. Barbera, die nog nooit leiding heeft gegeven, komt soms in de knoop met haar loyaliteit – baas zijn is lang niet altijd makkelijk. Maar ze doet het.

 Dan zie ik haar, als een Ronja de Roversdochter op haar regenlaarzen banjerend door de polder, genietend van de natuur om haar heen. Of in de weer met bloemen. Een kus voor Sjaak, een aai voor de dieren, een luisterend oor voor de ander. En dan ben ik heel trots. Anders trots dan het trots om de buitenkant, zie je?

20140925 muriel-2

Groeten van Muriel